WitoldJabłoński

Witold Jabłoński urodził się 20 września 1887 w Sosnowcu, ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Antoniego i Emilii z Szczepańskich. Miał siostrę Zofię, po mężu Święcicką. Uczęszczał do Sosnowieckiej Szkoły Realnej. W 1905 wziął czynny udział w strajku szkolnym, za co został uwięziony, a następnie wydalony ze szkoły (w trakcie kształcenia w 6 klasie). Wyjechał do Belgii, gdzie rozpoczął studia techniczne na politechnice w Leodium. Powrócił po trzech latach i został wcielony do armii rosyjskiej.

19 kwietnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich z przydziałem do I oddziału karabinów maszynowych 6 pp Leg. 5 lipca 1916 został ciężko ranny pociskiem szrapnelowym w czasie walk pod Studzienicą, po czym przewieziono go (11 lipca) do szpitala rezerwowego w Boguminie, w którym zmarł 17 lipca 1916. Był kawalerem, dzieci nie miał.

Ordery i odznaczenia zostały nadane pośmiertnie: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6384 – 17 maja 1922; Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931; Krzyż Walecznych czterokrotnie nr 49689; Srebrny Medal Waleczności I klasy.