Bruno Elkouken
Biografia
Bruno Elkouken, właśc. Bronisław Elkouken, urodził się 3 września 1893 roku w Sosnowcu w rodzinie zasymilowanych Żydów.
Studiował architekturę w Szwajcarskim Federalnym Instytucie Technologii w Zurychu i należał do grupy Praesens, która projektowała osiedle Rakowiec. W 1929 wyemigrował do Niemiec, a następnie przez Włochy do Francji, zamieszkał w Paryżu i wstąpił do Congrès international d’architecture moderne.
Od 1930, po nostryfikacji uprawnień, rozpoczął pracę architekta, projektował budynki przy głównych ulicach miasta. Cechą charakterystyczną było wprowadzanie elementów geometrycznych do elewacji, które jednak były dostosowane do otaczających kamienic z XIX wieku. W związku z tym przyjął imię Bruno i kontynuował studia architektury w Paryżu.
W 1937 wyjechał do USA, lecz w 1940 powrócił do Francji, przebywał w Tarbes, gdzie ochotniczo zgłosił się do służby wojskowej. Rok później zwrócił się do Auguste Perreta, aby poparł jego starania o członkostwo w stowarzyszeniu zawodowym l’Ordre de l’Architectes, co nastąpiło w 1945. Po zakończeniu II wojny światowej na wniosek Jeana Niermansa wyjechał do Dunkierki, gdzie brał udział w projektowaniu odbudowywanego miasta. 6 kwietnia 1948 pozytywnie rozpatrzono jego podanie o naturalizację we Francji.
Realizacje w Paryżu obejmowały m.in. 138 Rue du Théâtre (1931), 216 Boulevard Raspail (1932) i 146 Boulevard du Montparnasse (1932).