Feliks Chiczewski
Biografia
Feliks Chiczewski był synem Franciszka i Anny z domu Peaulté. Ukończył Akademię Handlową w Antwerpii i kurs Wyższej Administracji przy Uniwersytecie Warszawskim. W 1919 r. wstąpił do polskiej służby zagranicznej, pełniąc szereg funkcji.
Pozycje obejmowały konsula w Gałaczu (1920–1922), konsula/kierownika konsulatu w Bukareszcie (1922–1928), pracownika poselstwa w Brukseli (1928–1934), pracownika Departamentu Administracyjnego MSZ (1934–1935) oraz Biura Personalnego MSZ (1935–1936).
Kolejno pełnił funkcje konsula/kierownika konsulatu/konsula generalnego w Lipsku (1936–1939), gdzie został internowany. Jako przedstawiciel władz polskich odegrał istotną rolę w wydarzeniu z nocy z 27 na 28 października 1938, udzielając w willi konsulatu schronienia 1300 Żydom w czasie realizacji przez nazistów tzw. Polenaktion.
Z ramienia władz polskich pełnił opiekę nad uchodźcami we Francji (1940) w ramach funkcji konsula w Tuluzie; był także przewodniczącym Komitetu Pomocy Polakom oraz prezesem PCK we Francji.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1946); Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932).
W 2000 roku na parkanie przed willą byłego polskiego konsulatu generalnego w Lipsku zawisła tablica przypominająca odważny czyn; w 2016 r. powstał film dokumentalny pt. „Zapomniany sprawiedliwy konsul Feliks Chiczewski 1889–1972”.