August Flak
Biografia
Urodził się w Sosnowcu 25 sierpnia 1895 roku jako syn Michała i brat Jana. Skończył cztery klasy szkoły powszechnej i został włókniarzem, a następnie górnikiem.
Od 1912 roku był działaczem SDKPiL, kolporterem odezw partyjnych. Należał do Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Metalowego i był współorganizatorem wystąpień robotniczych w latach 1917–1918.
W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców i tworzeniu Czerwonej Gwardii oraz Rady Delegatów Robotniczych (RDR) w Sosnowcu, której był delegatem. Od grudnia 1918 był członkiem Komitetu Dzielnicowego KPRP/KPP w Sielcu.
W lipcu 1919 Rada Delegatów Robotniczych Zagłębia Dąbrowskiego została rozwiązana, a August Flak na kilka tygodni aresztowany wraz z innymi delegatami. Na początku 1920 zorganizował manifestację przed kopalnią Hrabia Renard, podczas której doszło do starć z policją; 10 lutego 1920 ponownie aresztowany.
W maju 1920 został zwolniony, a w lipcu zdemobilizowany do wojska; zdemobilizowany w grudniu 1920. W 1921 został wybrany z listy komunistycznej do Zarządu zagłębiowskiej Kasy Chorych. Jesienią 1922 jako działacz Związku Proletariatu Miast i Wsi organizował kampanię wyborczą do Sejmu oraz strajki i manifestacje.
W latach 1923–1924 i 1924–1928 był więziony za działalność komunistyczną. W 1928 ponownie brał udział w kampanii wyborczej do Sejmu. Zagrożony aresztowaniem, przeniósł się na Kielce, gdzie był hutnikiem i działał tam do wybuchu wojny w 1939. Członek Związku Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce i Robotniczej Spółdzielni Spożywców Zagłębia Dąbrowskiego.
Od września 1939 do końca wojny w 1945 przebywał na robotach przymusowych w Kassel. Po powrocie wstąpił do PPR. W latach 1953–1955 pracował jako woźny w ambasadzie PRL w Helsinkach. Był odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy.