Bolesław Kongul
Biografia
Bolesław Kongul (ur. 21 października 1911 w Sosnowcu, zm. 9 grudnia 1976 w Sosnowcu) był działaczem komunistycznym i partyjnym.
Syn Andrzeja i Anny, ukończył cztery klasy szkoły podstawowej i pracował jako uliczny sprzedawca gazet, a następnie został górnikiem w kopalni Milowice, gdzie pracował również jego ojciec, który zmarł w wypadku pod ziemią.
W 1928 pod wpływem starszego brata Józefa, członka KPP, wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), od 1930: KZMP. W latach 1933–1935 odbył służbę wojskową w 5 Dywizjonie Artylerii Konnej w Krakowie, ukończył szkołę podoficerską i został plutonowym. Działał również w KPP. Do 1944 pracował w kopalni.
W 1944 wstąpił do AL, w styczniu 1945 współorganizował MO w Sosnowcu, 4 lutego 1945 wstąpił do PPR, od kwietnia 1945 na kursie w Centralnej Szkole Partyjnej PPR w Łodzi, po którym walczył ochotniczo z oddziałami UPA na Rzeszowszczyźnie. Przez 3 miesiące działał w komórce propagandowej w jednostce wojskowej w Jarosławiu.
Później pracował w Wydziale Personalnym KP PPR w Prudniku, w grudniu 1945 został I sekretarzem KP PPR w Bytomiu. W latach 1946–1948 był etatowym I sekretarzem KP PPR w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Chorzowie, potem został I sekretarzem KP PZPR w Będzinie, a w 1949 I sekretarzem KP PZPR w Katowicach. Od 1 grudnia 1950 kierował Wydziałem Organizacyjnym, a potem Wydziałem Kadr KW PZPR w Katowicach. W latach 1952–1954 był kursantem dwuletniej Szkoły Partyjnej przy KC PZPR, po ukończeniu której został sekretarzem KW PZPR w Stalinogrodzie/Katowicach. Od 1958 był zastępcą dyrektora Dąbrowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a od listopada 1960 do marca 1971 członkiem Komisji Rewizyjnej KW PZPR w Katowicach. Od 1 stycznia 1969 na rencie dla zasłużonych.
13 grudnia 1976 został pochowany na cmentarzu przy ul. Mireckiego w Sosnowcu.