Adam Cuber

Adam Cuber urodził się 6 października 1910 w Sosnowcu jako syn robotnika. Po ukończeniu Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej w Sosnowcu w 1929 zdobył zawód technika mechanika. W 1931 służył w wojsku, po czym zwolniono go z powodu złego stanu zdrowia. Pracował w hucie „Sosnowiec” i hucie „Laura” w Siemianowicach.

Podczas II wojny światowej ponownie pracował w hucie „Sosnowiec” (po wojnie huta im. Mariana Buczka), gdzie uczestniczył w akcji sabotażowej. Współpracował z Polską Partią Robotniczą i Gwardią Ludową. Pod koniec okupacji współkierował akcją zabezpieczenia huty i przygotowaniami do objęcia jej przez załogę; od lutego do kwietnia 1945 jako zastępca dyrektora uczestniczył w powojennym uruchamianiu huty.

Potem pracował w aparacie PPR. Był sekretarzem Komitetu Miejskiego w Sosnowcu, potem w Gliwicach; uczestniczył w I Zjeździe PPR w Warszawie w grudniu 1945, ukończył półroczny kurs w Centralnej Szkole PPR w Łodzi (1948). Reprezentował Gliwice na Kongresie Zjednoczeniowym PPR i PPS w grudniu 1948. Następnie był zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie i Warszawie.

Od czerwca 1954 do października 1957 pełnił funkcję ambasadora PRL w Czechosłowacji. Po powrocie pozostawał w dyspozycji Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie, później pracował w spółdzielczości. Zmarł w grudniu 1970 po długiej chorobie. Został odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Odznaką „Zasłużony działacz ruchu spółdzielczości”. Został pochowany na cmentarzu Powązki w Warszawie (kwatera 31B-4-18). Jego żoną była Helena (1912–2001).