Jędrzej Giertych
Biografia
Jędrzej Giertych (ur. 7 stycznia 1903 w Sosnowcu, zm. 9 października 1992 w Londynie) był polskim politykiem, dyplomatem i publicystą, jednym z przywódców Stronnictwa Narodowego.
W młodości zaangażował się w ruch harcerski i prowadził działalność w Głównej Kwaterze Związku Harcerstwa Polskiego, a następnie zajął się polityką. Był porucznikiem rezerwy Polskiej Marynarki Wojennej. W latach 1921–1926 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1925 uzyskał dyplom w Szkole Nauk Politycznych.
W 1931 roku ożenił się z Marią z Łuczkiewiczów; mieli dziewięcioro dzieci. Dwóch córek zostało zakonnicami, a ich potomkowie zajmują się publicystyką, sztuką i nauką. W latach 1939–1945 brał udział w II wojnie światowej i był jeńcem niemieckim, z licznymi próbami ucieczek opisanymi w jego książkach emigracyjnych.
Po wojnie wrócił do Polski, a następnie na emigrację do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował fizycznie, a potem jako nauczyciel języka francuskiego. Wydawał własne prace historyczne i publicystyczne oraz redagował czasopisma Ruch Narodowy (Londyn, 1955–1957) i Horyzonty (Paryż, 1956–1971, wspólnie z Witoldem Olszewskim).
W PRL informacje o nim były cenzurowane; jego nazwisko widniało na liście osób z zakazem publikacji. W 1961 został usunięty z emigracyjnego Stronnictwa Narodowego i wyrażał krytykę wobec opozycji związanej z KOR-em. Wspierał wprowadzenie stanu wojennego w Polsce.
Jędrzej Giertych pozostaje jednym z najważniejszych polskich narodowych myślicieli XX wieku, autor wielu prac i publicystyk, których tematyką była m.in. polityka polska i historia Europy.