Stanisław Kowalczyk
Biografia
Stanisław Kowalczyk urodził się 24 kwietnia 1910 w Sosnowcu jako syn Norberta i Agnieszki; był także bratem Anastazego.
W latach 1927–1939 był związany z Czerwonym Harcerstwem Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, gdzie był członkiem Rady Głównej. W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu.
W okresie II RP był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej w Zagłębiu Dąbrowskim, do której wstąpił w 1928. Od września 1948 do grudnia 1948 był przewodniczącym Rady Naczelnej „lubelskiej” PPS. Następnie należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, gdzie od 23 grudnia 1948 do 4 czerwca 1949 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Krakowie. Jednocześnie do 1954 był członkiem Komitetu Centralnego. Następnie – do 1971 – był członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej.
Pełnił mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej (zgłoszony przez Centralną Komisję Związków Zawodowych), na Sejm Ustawodawczy (z okręgu Myślenice) oraz Sejm PRL kadencji (z okręgu Jelenia Góra).
W grudniu 1983 wyróżniony Pamiątkowym Medalem z okazji 40. rocznicy powstania Krajowej Rady Narodowej. W grudniu 1987 odznaczony przez I sekretarza KC PZPR gen. Wojciecha Jaruzelskiego Medalem im. Ludwika Waryńskiego. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR-PPS – powstania PZPR.