Jan Ciszewski

Urodził się w Sosnowcu 22 maja 1930. W młodym wieku zaczął uprawiać żużel, lecz kontuzja udaremniła mu karierę. Później rozpoczął pracę jako stadionowy komentator podczas meczów lokalnego klubu. W 1952 roku otrzymał propozycję pracy w Radiu Katowice, a w 1956 roku – w Telewizji Katowice. Jego talent komentatorski zyskał szerokie uznanie w latach pięćdziesiątych podczas zawodów żużlowych w Częstochowie, gdzie nawiązał przyjaźnie z Marianem Kaznowskim. Przez kilka lat miał przerwę w zawodzie z powodu problemów związanych z hazardem i innymi konsekwencjami; musiał także uzupełnić wykształcenie i ukończyć szkołę średnią. Po ukończeniu edukacji pracował jako konferansjer estradowy. Od 1972 roku był w składzie Naczelnej Redakcji Programów Sportowych Telewizji Polskiej w Warszawie.

Zajmował się głównie relacjonowaniem meczów piłki nożnej, w tym okresie największych sukcesów reprezentacji Polski – mecz z Anglią na Wembley, Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1974, 1978 i 1982 roku, a także występy Górnika Zabrze w europejskich pucharach. Towarzyszył polskiemu sportowi podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972, 1976 i 1980. Mistrzostwa świata w piłce nożnej w 1982 roku były jego ostatnimi imprezami sportowymi; wyjazd był utrudniony przez chorobę; ostatnim komentowanym meczem reprezentacji Polski był mecz o 3. miejscu Polska–Francja, a finał mistrzostw był jego ostatnim w ogóle. Zmarł na raka.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 23C-1-13). Pozostawił żonę Krystynę i córkę Joannę, zwyciężczynię zawodów kolarstwa górskiego.