Aleksander Bolesław Dziurowicz

Piłkarz
24.09.1930 25.11.1992 Sosnowiec

Biografia

Aleksander Bolesław Dziurowicz (ur. 24 września 1930 w Sosnowcu, zm. 25 listopada 1992 w Sosnowcu) był polskim piłkarzem, bramkarzem Zagłębia Sosnowiec i trenerem.

Początki kariery Dziurowicza sięgają Czarnych. Jako 15-latek bronił bramki w drużynie seniorów. Po połączeniu Czarnych z IKS Sosnowiec bronił bramki Metalu Sosnowiec, a po zmianie nazwy – Stali. W 1949 r. wywalczył awans do II ligi. W latach 1951–1952 odbywał służbę wojskową w OWKS Kraków, gdzie awansował do I ligi. Debiut w I lidze miał 28 września 1952 w meczu ŁKS Łódź – Wawel Kraków (1:0), zastępując w 75. minucie Leona Hajduka.

Po zakończeniu służby powrócił do rodzinnego Sosnowca i w 1954 awansował z Zagłębiem do I ligi. W barwach Zagłębia Dziurowicz rozegrał 118 meczów i zakończył karierę w 1963 roku.

Jego rekord 627 minut bez utraty bramki przetrwał 15 lat, aż pobił go bramkarz Legii Warszawa Władysław Grotyński. W meczu z Gwardią (Polonią) Bydgoszcz doznał kontuzji; od 36. minuty broniła bramki pomocnik Pocwa I, a w 64. minucie ponownie stanął między słupkami, gdy Dziurowicz został przewieziony karetką na sygnale.

Nazywany przez kibiców Lolek, a przez kolegów Paj.

Pochowany został na sosnowieckim cmentarzu przy Alei Mireckiego.

W Zagłębiu miał możliwość gry w Pucharze Zdobywców Pucharów. Debiut i jedyny występ w tych rozgrywkach przypadły w meczu z Ujpestem Dozsa Budapeszt, zakończonym wysoką porażką.

W I lidze rozegrał 119 meczów i zdobył 1 bramkę (OWKS Kraków – 4 mecze; Stal, później Zagłębie Sosnowiec – 115 meczów i 1 bramka).

Reprezentacyjnie – jeden oficjalny mecz w reprezentacji Polski B; nie zagrał dla Polski A.

W 1959 roku, będąc jeszcze aktywnym zawodnikiem, został trenerem Górnika Sosnowiec i pełnił tę funkcję aż do lat 70., kiedy to Górnik został przyłączony do Zagłębia. Potem prowadził młodzież w Zagłębiu, a następnie kierował Stadionem Ludowym. Na początku lat 80. przeszedł na emeryturę i został trenerem KKS Czarni (sekcje męska i kobieca) oraz Warty Zawiercie.

W życiu prywatnym żoną Dziurowicza była Mirosława Dziurowicz; była także siostrą Romy Krajewskiej, żony Ryszarda Krajewskiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

wicemistrz Polski 1955 ze Stalą Sosnowiec
brązowy medal mistrzostw Polski 1963 z Zagłębiem Sosnowiec
Puchar Polski 1962 z Zagłębiem Sosnowiec
awans do I ligi 1951 z OWKS Kraków
awans do I ligi 1954, 1959 ze Stalą Sosnowiec

Ciekawostki

Nazywany przez kibiców Lolek
Jeden z nielicznych bramkarzy Zagłębia Sosnowiec, którzy zdobyli gola w I lidze (1957)
W meczu z Gwardią/Polonią Bydgoszcz doznał kontuzji, potem wrócił na bramkę w 64. minucie

Udostępnij