Krzysztof Bizio
Biografia
Krzysztof Bizio (ur. 29 maja 1970 w Sosnowcu) – dramatopisarz, doktor habilitowany nauk technicznych, architekt. Absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie oraz Politechniki Szczecińskiej, zamieszkały i związany ze Szczecinem.
Dramaturgia, twórczość literacka i filmowa.
Debiutował w 2000 r., publikując swój pierwszy dramat Porozmawiajmy o życiu i śmierci (Dialog 12/2000), który miał sceniczną prapremierę w 2001 r. w Teatrze Współczesnym w Szczecinie.
Beata Popczyk-Szczęśna scharakteryzowała twórczość Bizio jako dwie warianty dramatycznej wypowiedzi: jeden to sceny z życia codziennego małej grupy osób spokrewnionych lub od siebie uzależnionych, drugi to utwory bardziej ascetyczne w formie, złożone z kilku epizodów, ukazujące napięcie bohaterów.
Jego dramaty poza Polską były wystawiane m.in. w moskiewskim Teatrze Praktika, belgradzkim Teatrze Bitef i estońskim Endla Teater. Jest także autorem scenariuszy dla teatru Telewizji, Teatru Polskiego Radia i scenarzystą filmowym. Posiada w swoim dorobku zbiory opowiadań.
Dramaty sceniczne to m.in. Porozmawiajmy o życiu i śmierci (2000), Toksyny (2001), Lament (2002), Śmieci (2004), Gabloty (2005), Celebracje (2006), Sedinum, prochy i rock’ and roll (2012), W Starym Yorku (2017), Front (2017).
Teatr Telewizji: Porozmawiajmy o życiu i śmierci (2002), Toksyny (2003), Fotoplastikon (2005), Lament (2005), Komety (2015). Współpraca scenariuszowa przy projektach Katyń (2007) i innych, a także autor książek i zbiorów literackich, m.in. Zresztą latem wszystkie kwiaty są takie piękne (2004) i Sierpień (2006).
W pracy naukowej zajmuje się teorią architektury współczesnej i aktywizacją miast. Jest pracownikiem Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie, od 2018 r. kieruje Katedrą Architektury Współczesnej Teorii i Metodologii Projektowania. Od 1997 r. prowadzi autorską pracownię projektową; zrealizował około 60 projektów, w tym projekty rewitalizacji przestrzeni miejskich i budynków z przełomu XIX i XX wieku, a także projekty architektury mieszkaniowej i usług publicznych, np. projekt Teatru Małego w Szczecinie. Od 2011 r. posiada uprawnienia rzeczoznawcy budowlanego.