Janusz Koniusz

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Przez dziesięciolecia związany z Zieloną Górą, gdzie mieszkał i pracował.

Współorganizator i długoletni sekretarz Lubuskiego Towarzystwa Kultury w Zielonej Górze. Należał do Klubu Literackiego LTK (1961–1970).

Członek Związku Literatów Polskich od 1961 i Polsko-Niemieckiego Stowarzyszenia Pisarzy Regionu Nadodrza (od 1992).

Współzałożyciel, kierownik literacki i w latach 1980–1990 redaktor naczelny czasopisma Nadodrze.

W latach 1948–1956 był członkiem ZMP, od 1948 roku należał do PZPR, był m.in. członkiem i zastępcą członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Zielonej Górze.

W czasach PRL odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2011 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w dziedzinie literatury.

Opublikował kilkanaście tomików poezji, kilka zbiorów opowiadań i słuchowisk radiowych. Był autorem dwóch książek, w których opisuje swoje kontakty ze znanymi pisarzami i poetami (m.in. Władysławem Broniewskimi i Julianem Przybośiem): Kamień z serca i Wiązania pamięci. Autor spektaklu telewizyjnego Czwartek (1977).

Wiersze i opowiadania Koniusza były tłumaczone na języki: białoruski, czeski, górnołużycki, litewski, niemiecki, rosyjski, rumuński i szwedzki.

Pochowany na Starym Cmentarzu w Zielonej Górze (kwatera 19-6-1).