WojciechKorwin-Kossakowski
Biografia
Urodził się w Sosnowcu 6 kwietnia 1896. Był absolwentem gimnazjum w Odessie i podjął studia we Fryburgu. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego i służył w I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Służył w kompanii karabinów maszynowych 3. Dywizji Strzelców Polskich gen. Wacława Iwaszkiewicza.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i lokatą 85. W 1923–1924 był oficerem 11. pułku piechoty w garnizonie Tarnowskie Góry. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1928 był oficerem 33. pułku piechoty w garnizonie Łomża. Później został oficerem 2. pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. W tej jednostce przez wiele lat służył jako oficer mobilizacyjny. Przed 1938 ożenił się.
Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej. Został ranny w walkach pod Samborem. Następnie przedostał się na Węgry wraz z synem kpt. Mikołajem Korwin-Kossakowskim. Tam zmarł 2 lipca 1941. Został pochowany na cmentarzu żołnierzy polskich w dzielnicy Rákoskeresztúr Budapesztu.
Jego syn Mikołaj (ur. 1923) był żołnierzem Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich i 2 Korpusu, zginął w Londynie w 1944 (według innej wersji w bitwie o Anglię w 1941).