Wilhelm Szymbor
Biografia
Urodził się w Niwce, obecnie dzielnicy Sosnowca. W 1893 roku ukończył szkołę podstawową w Mysłowicach i rozpoczął naukę w Małym Seminarium Duchownym Księży Misjonarzy na Kleparz u w Krakowie, gdzie wstąpił do Zgromadzenia w 1896 roku. 1 listopada 1898 roku złożył śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 5 lipca 1903 roku. Po święceniach przebywał na Kleparzu, a następnie w 1908 roku rozpoczął organizowane rekolekcje dla różnych stanów, pełniąc równocześnie funkcję dyrektora Małego Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie Nowej Wsi Narodowej (1908–1911).
Następnie został dyrektorem grupy misyjnej na Kleparzu. W latach 1912–1914 pracował wśród uchodźców w Niemczech, Danii i Szwecji, a podczas wojny należał do Książęcego Komitetu Pomocy w Krakowie, którego celem było wspieranie osób dotkniętych klęską wojny. Po wojnie pracował na misjach i był redaktorem pisma Roczniki obydwu Zgromadzeń św. Wincentego a Paulo. W latach 1922–1928 pracował na misjach we Francji w Polskiej Misji Katolickiej prowadzonej przez Zgromadzenie Księży Misjonarzy.
Stamtąd w 1929 roku udał się do Brazylii w celu przeprowadzenia misji w parafiach prowadzonych przez polskich Misjonarzy i w ośrodkach duszpasterstwa polonijnego. W 1931 roku ks. Szymbor wrócił do Polski i objął obowiązki superiora domu Księży na Stradomiu. Jednocześnie wykładał teologię pastoralną i homiletykę, prowadził konferencje dla chorych w Polskim Radio, a także był ponownie redaktorem Roczników obydwu Zgromadzeń Św. Wincentego a Paulo.
W latach 1935–1939 został rektorem Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, pełniąc tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny przebywał w Krakowie do 1944 roku, wykładając tajnie homiletykę i teologię pastoralną u księży salwatorianów na Zakrzówku. Następnie został aresztowany i przebywał w więzieniu na Montelupiach w Krakowie i obozach koncentracyjnych: Flossenbürg, Mulsenk, Zwickau i Dachau. Po wojnie, do 1946 roku, mieszkał w Paryżu, następnie został superiorem domu Księży Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie, gdzie zmarł w grudniu 1949 roku.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)