Wilhelm Garncarczyk
Biografia
Urodzony 24 marca 1893 roku w Sosnowcu, Wilhelm Garncarczyk w 1912 roku prowadził działalność społeczno-polityczną i został wywieziony na Syberię. W 1915 roku został zmobilizowany do armii carskiej i ukończył szkołę felczerską. W okresie rewolucji październikowej w 1917 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Żołnierskiego Korpusu, następnie wstąpił do Armii Czerwonej i był członkiem Rady Delegatów Żołnierskich Irkuckiego Okręgu Wojskowego, a jednocześnie członkiem Irkuckiej Gubernialnej Rady Delegatów Żołnierskich i Robotniczych. Po zdemobilizowaniu w 1918 podjął pracę w szkolnictwie. Do Polski powrócił w sierpniu 1922.
Do 1942 był kierownikiem wielu szkół na Kielecczyźnie, głównie w Miechowskim. Związał się z ruchem ludowym, prowadził działalność społeczno-polityczną i oświatową, zwłaszcza wśród młodzieży chłopskiej. W okresie okupacji hitlerowskiej należał do Tajnej Organizacji Nauczycielskiej i był jej inspektorem na powiat kielecki. Od 1943 działał w prokomunistycznym SL Wola Ludu. W marcu 1944 na wniosek Stronnictwa Ludowego Wola Ludu został dokooptowany do Krajowej Rady Narodowej. Później przeszedł do Stronnictwa Ludowego. W lipcu 1944 został wybrany przewodniczącym konspiracyjnej kieleckiej WRN. Funkcję tę pełnił także po wyzwoleniu, początkowo w Kielcach, następnie w Warszawie. W marcu 1947 został mianowany wiceministrem oświaty. W 1949 objął stanowisko wiceprzewodniczącego ZBoWiD.
Odznaczony Orderem Sztandaru PracyI klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski(1946), Orderem Krzyża GrunwalduIII klasy, Medalem 10-lecia Polski Ludowej(26 marca 1955) i Krzyżem Partyzanckim. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, w kwaterze A30-6-10.