Tadeusz Horko
Biografia
Tadeusz Horko urodził się 1 czerwca 1913 roku w Sosnowcu. Był synem Włodzimierza Horko i Anieli Maria Horko, z d. Davidson, i miał troje rodzeństwa: Krystynę, Andrzeja i Macieja.
Po śmierci ojca zamieszkał z matką i rodzeństwem w Warszawie, tam ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica (1933) i studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim (1937). Był członkiem Legionu Młodych i następnie Legionu Młodzieży Polskiej.
Jako dziennikarz redagował początkowo pismo Kuźnia Młodych, następnie pracował w agencji prasowej Iskra, w dziale politycznym i gospodarczym.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię do Francji, tam został żołnierzem Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Uczestniczył w bitwie o Narwik, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po upadku Francji znalazł się w Wielkiej Brytanii. W latach 1942–1943 był redaktorem naczelnym pisma Dziennik Żołnierza (razem z Aleksandrem Bregmanem). Po połączeniu pisma z Dziennikiem Polskim utworzono Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza, gdzie pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Został również przydzielony do grupy korespondentów przy 1 Dywizji Pancernej jako tzw. conducting officer, odpowiedzialny za bezpieczeństwo nieuzbrojonych dziennikarzy. Razem z Maciejem Feldhuzenem należał do pierwszych polskich dziennikarzy, którzy od zachodu przekroczyli granicę III Rzeszy w czasie działań wojennych.
Po II wojnie światowej zamieszkał w Londynie; był członkiem Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja. W latach 1947–1959 pracował jako redaktor naczelny Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza, organizując sieć korespondentów terenowych; nakład pisma wahał się od 28,5 do 31,5 tys. egzemplarzy. Z pisma odszedł po konflikcie pomiędzy wydawcą pisma a dyrektorem zarządzającym Kirkienem.
W latach 1959–1960 redagował Kurier Polski; następnie związał się z agencją prasową Foreign News Service założoną przez Bolesława Wierzbiańskiego, kierował jej korespondentami europejskimi. Od 1971 był członkiem redakcji nowojorskiego Nowego Dziennika, nadzorował sieć jego europejskich korespondentów. Jako freelancer współpracował z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa. Dwukrotnie żonaty, miał córkę Krystynę.