Roman Baranowicz

Aktor teatralny i filmowy, solista operetkowy
15.10.1927 09.01.2010 Sosnowiec

Biografia

Roman Baranowicz (ur. 15 października 1927 w Sosnowcu, zm. 9 stycznia 2010 we Wrocławiu) był polskim aktorem teatralnym i filmowym, solistą operetkowym.

Kariery teatralną rozpoczynał w 1949 roku na deskach Teatru Dramatycznego w Opolu, po zdaniu aktorskiego egzaminu eksternistycznego w Katowicach. Następnie grał w Teatrze Dramatycznym w Jeleniej Górze (1950–1954), a przez kolejne lata związany był ze scenami muzycznymi. Od 1955 roku był członkiem zespołu Operetki Wrocławskiej, przemianowanej następnie na Teatr Muzyczny „Capitol”. Występował także w Teatrze Muzycznym w Warszawie (1958), Państwowej Operetce w Lublinie (1960), Teatrze Muzycznym w Szczecinie i Łodzi (1994, 2002), Teatrze Muzycznym „Roma” w Warszawie (1995–1997) oraz Teatrze Muzycznym w Gliwicach (2000, 2004). Współpracował z zespołami „Estrady” w Rzeszowie, Krakowie, Koszalinie i Olsztynie, a w latach 1953–1955 był solistą-śpiewakiem w Wojskowym Zespole Pieśni i Tańca we Wrocławiu.

W filmografii wystąpił w Pigułki dla Aurelii (1958), Raj na ziemi (1970), Wielki Szu (1982) – kanciarz we Wrocławiu, Sztuczki (2007) – Pigiel.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Członek zespołu Operetki Wrocławskiej od 1955 roku, później Teatr Muzyczny Capitol.
Występował w Teatrze Muzycznym w Warszawie (1958) oraz w Teatrach Muzycznych w Lublinie, Szczecinie, Łodzi, Gliwicach, Warszawie.
Grał w Teatrze Dramatycznym w Opolu i Jeleniej Górze (1950–1954).
Solista-śpiewak w Wojskowym Zespole Pieśni i Tańca we Wrocławiu (1953–1955).
W filmografii pojawił się w Pigułki dla Aurelii (1958), Raj na ziemi (1970), Wielki Szu (1982) i Sztuczki (2007).

Ciekawostki

W latach 1953–1955 był solistą-śpiewakiem w Wojskowym Zespole Pieśni i Tańca we Wrocławiu.
Współpracował z Estradą w Rzeszowie, Krakowie, Koszalinie i Olsztynie.
Wystąpił w roli kanciarza we Wrocławiu w filmie Wielki Szu (1982).

Udostępnij