Paul Godwin
Biografia
Paul Godwin, również znany jako Pinchas/Pinkas Goldfein, urodził się w Sosnowcu w rodzinie żydowskiej. Jego rodzice prowadzili niewielki hotel, w którym wieczorami muzycy wykonywali muzykę taneczną i ludową.
W dzieciństwie nauczył się gry na skrzypcach; kształcił się w Warszawie, a w latach 1912–1918 uczęszczał do Wiednia u Hermanna Kaplana. Po I wojnie światowej przebywał w Budapeszcie, gdzie planował studiować u Jenő Hubaya.
W Berlinie w latach 20. XX wieku, pod pseudonimem Paul Godwin, prowadził własne salonowe zespoły, występował w lokalach tanecznych i teatralnych rewiowych oraz dla berlińskich rozgłośni radiowych. W 1925 podpisał kontrakt z Polydorem; jego nagrania sprzedawały się masowo; według Muziekschatten sprzedaż wynosiła ponad 9 milionów płyt.
Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 jego majątek został skonfiskowany, a Godwin opuścił Niemcy przez Luksemburg, stając się bezpaństwowcem. Po przyjeździe do Holandii został zapraszany jako solista w Hilversum, tworzył własne zespoły i występował w miastach takich jak Hadze, Scheveningen, Amsterdam i Rotterdam. Koncerty były transmitowane przez holenderskie stacje AVRO i KRO.
Okupacja niemiecka w 1940 przerwała jego działalność; Żydziom zabroniono występów, a Godwin został skierowany do pracy przymusowej, w tym prac ziemnych w rejonie Schiphol. Jednocześnie dokumentowano jego udział jako wykonawcy muzyki lub kierownika muzycznego w produkcjach żydowskiego zespołu kabaretowo-rewiowego w Amsterdamie (Joodsche Schouwburg), m.in. premier z 23 listopada 1941, 21 grudnia 1941 i 15 maja 1942.
Po wojnie kontynuował karierę w Holandii, koncentrując się na repertuarze klasycznym; od 1947 związany z kwartetem Holländischen Streichquartett, a od 1951 został naturalizowanym obywatelem Holandii i od 1952 miał stały kontrakt w VARA; prowadził programy takich form jak Gold und Silber (Promenade Orkest pod dyr. Benedicta Silbermana).
W latach późniejszych Godwin grał także na altówce i brał udział w składach takich zespołów jak Amsterdams Piano Quintet i Amsterdams/Nederlands Strijkkwartet; polskie i holenderskie archiwa dokumentują jego działalność, a jego nazwisko pojawia się w opisie programów radiowych.
Instrumenty związane z Godwinem obejmowały altówkę zbudowaną dla niego w 1946 roku przez Maxa Möllera I oraz Stradivarius viola ok. 1716, określaną jako Paul Godwin-Stradivarius; instrumenty były przechowywane w zbiorach funduszu muzycznego.
Jego dorobek fonograficzny obejmuje nagrania dla Deutsche Grammophon, których liczba przekraczała tysiące tytułów i setki milionów egzemplarzy, oraz inne wytwórnie takie jak Decca, Telefunken i Philips.