Mieczysław Feliks Janowski
Biografia
Urodził się w Sosnowcu w rodzinie Bolesława i Józefy z Machniewskich.
Od 1915 służył w Legionach Polskich, w 6. pułku piechoty. Został ranny pod Polską Górą i po kryzysie przysiężowym internowany w Szczypiornie.
W 1918 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 22. pułku piechoty na stanowisko dowódcy plutonu. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i został zweryfikowany do stopnia kapitana z dniem 1 czerwca 1919; najpierw dowódca kompanii, potem dowódca I batalionu.
W 1928 awansowany do stopnia majora; w kwietniu objął stanowisko kwatermistrza, a w październiku 1931 ponownie dowódcą batalionu. 23 marca 1932 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i objął dowództwo batalionu KOP „Skałat”. W 1936 awansował na podpułkownika i w październiku przeniesiony został do 74. pułku piechoty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1939 był szefem 3. Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Grodnie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził 1. pułkiem piechoty Grupy Grodzieńskiej. Po agresji ZSRR na Polskę został w niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile w Piatichatkach; od 17 czerwca 2000 miejsce pochówku uznano za Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 3907. 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygli pośmiertnie mianował go na stopień pułkownika. Decyzja ogłoszona 9 listopada 2007 w Warszawie podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.