Lucjan WładysławKieszczyński
Biografia
Lucjan WładysławKieszczyński (ur. 26 listopada 1918 w Sosnowcu, zm. 16 marca 2002 w Warszawie) był polskim historykiem, badaczem dziejów ruchu robotniczego i działaczem partyjnym.
Syn Józefa i Władysławy z Jaroszewskich. W latach 1935–1936 był członkiem Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego.
W 1939 r. wstąpił do grupy konspiracyjnej związanej ze Stronnictwem Pracy (frakcją Zrywu, od 1943 Stronnictwo Zrywu Narodowego). W 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Był delegatem na I Zjazd PPR.
Ukończył dwumiesięczny kurs Centralnej Szkoły PPR w Łodzi, po ukończeniu wykładał tam, następnie przeniesiono go do Wojewódzkiej Szkoły Partyjnej. Ukończył w okresie 1947–1948 kursy przygotowawcze na studia wyższe dla kandydatów bez matury i od października 1948 studiował na Uniwersytecie Łódzkim, nadal pracując w miejscowym szkolnictwie partyjnym. Pracę magisterską przygotował pod kierunkiem Józefa Dutkiewicza o strajku powszechnym w Łodzi w 1933 roku.
W 1951 przeniesiono go do Wydziału Historii Partii przy KC PZPR w Warszawie. W 1962 roku obronił na Wyższej Szkole Nauk Społecznych doktorat o strajkach w Łodzi w latach 1929–1933 (promotor Stanisław Arnold). Od 1970 roku pracował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. W 1979 habilitował się na podstawie rozprawy Polityka KPP w ruchu zawodowym w latach 1926–1938. W 1989 roku uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych, w tym roku przeszedł na emeryturę.
W swojej pracy naukowej skupiał się na dziejach ruchu zawodowego i spółdzielczego. Był współzałożycielem i redaktorem Biuletynu Biura Historycznego CRZZ, Kwartalnika Historii Ruchu Zawodowego i Kwartalnika Historii i Teorii Ruchu Zawodowego. Autor haseł w Polskim Słowniku Biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.
Został pochowany na cmentarzu Północnym w Warszawie.