Edmund Koźbiał
Biografia
Edmund Koźbiał urodził się 21 lipca 1927 roku w Sosnowcu i zmarł 8 kwietnia 2013 roku w Bydgoszczy. Był pułkownikiem pilotem Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz szefem Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju.
W latach 1948–1950 był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, ukończył ją we wrześniu 1950 roku w stopniu chorążego. Szkolenie podstawowe odbył na samolocie UT-2, a jednocześnie uzupełniał wykształcenie średnie. Ukończył także kurs instruktorski i w latach 1950–1951 szkolił podchorążych w OSL. W lipcu 1951 został dowódcą klucza lotniczego w szkolnej kadrze lotniczej. W latach 1953–1956 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, uzyskując dyplom oficera dyplomowanego.
Po ukończeniu akademii skierowano go do 39 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Mierzęcicach, gdzie pełnił kolejno funkcje nawigatora eskadry (1956–1958), zastępcy dowódcy eskadry (1958–1959) i dowódcy eskadry lotniczej (1959). W latach 1959–1961 był zastępcą dowódcy, a od stycznia 1961 do stycznia 1967 dowódcą 13 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Łęczycy, podlegającego 1 Korpusowi Obrony Powietrznej Kraju. Następnie, w latach 1967–1974, kierował Wojskami Lotniczymi w Dowództwie 2 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju w Bydgoszczy. Ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Sztabu Generalnego WP. W latach 1974–1978 był oddelegowany do Zjednoczonego Dowództwa Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie, pracując jako oficer kierunkowy. Następnie był zastępcą szefa Wojsk Lotniczych (1978–1984) oraz szefem Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie. Na emeryturę przeszedł w sierpniu 1989 roku.
Pilot wojskowy I klasy. Wykonywał loty na 11 typach samolotów, spędzając w powietrzu 2951 godzin.