Barbara Jarząb
Biografia
Barbara Jarząb urodziła się w Sosnowcu w 1952 roku. Jest lekarzem, profesorem nauk medycznych i kierownikiem Zakładu Medycyny Nuklearnej i Endokrynologii Onkologicznej w Centrum Onkologii – Instytucie im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach. Wcześniej kierowała Pracownią Klinicznego Zastosowania Izotopów. Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 1980 roku, tytuł profesora w 2000 roku. Do 1991 roku była pracownikiem naukowym Śląskiej Akademii Medycznej (obecnie Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach). Wypromowała 24 doktorów nauk.
Od 2007 roku jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, od 2013 roku członkiem korespondentem PAN, a od 2003 roku członkiem Komitetu Genetyki Człowieka i Patologii Molekularnej PAN. Pełni liczne funkcje organizacyjne, m.in. konsultanta wojewódzkiego ds. endokrynologii w województwie śląskim, wiceprzewodniczącą Rady Naukowej Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie (2004–2012) i sekretarza European Thyroid Association – Cancer Research Network (2008–2013).
Jest założycielem i od 1995 roku przewodniczącą Polskiej Grupy ds. Nowotworów Endokrynnych (wcześniej Komitet Referencyjny ds. Epidemiologii, Diagnostyki i Leczenia Raka Tarczycy), współzałożycielką i od 2007 członkinią zarządu Polskiego Towarzystwa Tyreologicznego. W latach 1996–2004 była członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, a w latach 1997–2001 członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej. Jest członkiem Endocrine Society, Society for Nuclear Medicine, European Association of Nuclear Medicine, European Society for Therapeutic Radiology and Oncology oraz European Society of Neuroendocrinology.
Prowadzi badania naukowe obejmujące zagadnienia związane z funkcjonalną genomiką nowotworów, ze szczególnym uwzględnieniem guzów układu wydzielania wewnętrznego, przede wszystkim raka tarczycy, oraz na tworzeniu nowych algorytmów leczenia tych nowotworów. Prof. Barbara Jarząb koordynowała pierwsze w Polsce wdrożenie technologii mikromacierzy DNA do analizy transkryptomu raka (konsorcjum wielodyscyplinarne). Zastosowanie metod genomicznych do analizy transkryptomu raka brodawkowatego tarczycy (2003) zainicjowało cykl prac dotyczących wykorzystania tej technologii do poszukiwania nowych molekularnych markerów diagnostycznych (m.in. Cancer Res. 2005, J. Clin Endocrinol Metab. 2007, Endocrine Reviews 2007, Endocrine-Related Cancer 2007).
Odznaczenia i wyróżnienia obejmują liczne nagrody za pracę naukową, m.in. nagrodę zespołową Ministra Zdrowia (1992) za cykl prac dotyczących nowych metod leczenia raka tarczycy, nagrodę naukową Wydziału VI Nauk Medycznych PAN im. J. Śniadeckiego (2001), Złoty Krzyż Zasługi (2005) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011).