Andrzej Lech Fabrycy

chemik-organik
15.05.1927 12.02.1979 Sosnowiec

Biografia

Andrzej Lech Fabrycy urodził się 15 maja 1927 roku w Sosnowcu. W czasie okupacji niemieckiej pracował jako laborant w laboratorium chemicznym stalowni (1944–1945).

Po II wojnie światowej studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, a dyplom otrzymał w 1951 roku. W latach 1949–1952 pracował w Biurze Projektów Przemysłu Papierniczego w Zabrzu.

W następnych latach odbył aspiranturę w Leningradzkim Instytucie Technologicznym, uzyskał stopień kandydata nauk chemicznych w 1954 roku i został zatrudniony w Politechnice Śląskiej, gdzie w latach 1956–1962 pełnił stanowisko adiunkta.

W 1962 roku przeprowadził się do Szczecina, gdzie pracował na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. W latach 1962–1969 kierował Katedrą Chemii Organicznej, 1969–1979 był dyrektorem Instytutu Chemii Podstawowej, w latach 1966–1972 pełnił funkcję prorektora Politechniki Szczecińskiej do spraw nauki, a od 1973 do 1979 był dziekanem wydziału.

Był promotorem w 11 przewodach doktorskich i 48 prac magisterskich oraz recenzentem 20 prac doktorskich i habilitacyjnych. Pełnił także funkcję prezesa zarządu Szczecińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Był członkiem Komitetu Nauk Chemicznych PAN w Warszawie i Prezydium Komisji Nauk Chemicznych Oddziału PAN w Poznaniu oraz Rady Naukowej Instytutu Przemysłu Organicznego w Warszawie.

Zmarł w Szczecinie w wieku 52 lat i został pochowany na cmentarzu Centralnym w alei Zasłużonych.

Zakres badań naukowych Fabrycego obejmował chemie i fizykochemiczne badania pochodnych furanu, soli furylowych, ftalanów i hydroksyftalanów. Był uznawany za twórcę szkoły naukowej związków heterocyklicznych. Wspólnie z doktorantami opracował metody syntezy wielu nowych barwników cyjaninowych i hemicyjaninowych oraz nowych leków i preparatów bakteriostatycznych. Był także współtwórcą technologii otrzymywania odczynników analitycznych dla Polskich Odczynników Chemicznych w Gliwicach oraz Thymazenu (lek przeciw histaminowy) i 1-metylo-2-(2-hydroksyetylo)-pirolidyny (półprodukt w technologii innego leku przeciw histaminowemu – Tavegylu) dla Warszawskich Zakładów Farmaceutycznych.

Andrzej Fabrycy jest autorem lub współautorem czterech patentów i ok. 80 artykułów naukowych.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Promotor 11 przewodów doktorskich i 48 prac magisterskich.
Dyrektor Instytutu Chemii Podstawowej (1969–1979) na Politechnice Szczecińskiej.
Dziekan Wydziału Technologii i Inżynierii Chemicznej (1973–1979).
Twórca technologii otrzymywania odczynników analitycznych dla Polskich Odczynników Chemicznych w Gliwicach oraz Thymazenu i 1-metylo-2-(2-hydroksyetylo)-pirolidyny dla Warszawskich Zakładów Farmaceutycznych.
Autor lub współautor ok. 80 artykułów naukowych i czterech patentów.

Ciekawostki

Zmarł w Szczecinie w wieku 52 lat i został pochowany na cmentarzu Centralnym w alei Zasłużonych.
Jest uznawany za twórcę szkoły naukowej związków heterocyklicznych.
Był członkiem komitetów i rad naukowych PAN oraz Szczecińskiego Oddziału PTChem.

Udostępnij