Andrzej Frydecki
Biografia
Andrzej Frydecki urodził się 26 listopada 1903 roku w Sosnowcu. Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu w 1922 wyjechał na studia na Wydział Architektury Politechniki Lwowskiej. Po ukończeniu studiów w 1930 uzyskał uprawnienia budowlane i rozpoczął pracę architekta. Od 1928 był asystentem, a następnie adiunktem w katedrach prowadzonych przez prof. Władysława Derdackiego i prof. Witolda Minkiewicza. W 1934 został wiceprezesem lwowskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich.
Po wybuchu II wojny światowej pozostał we Lwowie; w maju 1943 został przez hitlerowców zmuszony do opuszczenia miasta. Razem z rodziną zamieszkał w Czudcu, a po wkroczeniu Armii Czerwonej przeniósł się do Rzeszowa, gdzie w Wydziale Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego kierował wspólnie z prof. Marianem Osińskim Działem Planowania i Odbudowy. W 1945 wyjechał do Katowic, gdzie przez trzy lata pracował jako kierownik, a następnie dyrektor Działu Miast w Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego. Równocześnie od 1945 przez rok nauczał projektowania w Śląskich Zakładach Technicznych.
Od 1947 wykładał na Politechnice Wrocławskiej projektowania na Wydziale Architektury w Katedrze Budownictwa Utylitarnego, a w 1948 przeniósł się do Wrocławia na stałe.
Wybrane realizacje obejmują m.in. Dom PZUW we Lwowie (1928), budowę oddziału na 120 łóżek w szpitalu psychiatrycznym w Kobierzynie (1928), projekt gmachu Miejskich Zakładów Elektrycznych – III miejsce (1934 – współpraca ze Stefanem Porębowiczem), projekty domów w konkursie lwowskich instytucji bankowych (1934 – wspólnie ze Zbigniewem Chwalibogiem, Julianem Duchowiczem, Witoldem Kolbuszowskim), budowę kościoła Matki Boskiej Królowej Polski w Sychowie (rozpoczęcie – 1936), projekt konstrukcji Domu Żołnierza Polskiego we Lwowie (współautor: Stefan Porębowicz, zatwierdzony w 1932, budowa rozpoczęta w 1934, ukończono w 1961 według założeń Ludmiły Niwiny), projekt pensjonatu w Morszynie, projekt Domu Związków Wojskowych we Lwowie, projekt ośrodka wypoczynkowego w Skolem, projekt przedszkola w Delatynie oraz kierowanie budowy gmachu Polskiego Radia we Lwowie.
Po 1945 roku kontynuował działalność projektową we Wrocławiu, realizując m.in. przebudowę Teatru Polskiego we Wrocławiu, projekt i realizację gmachu Wydziału Mechanicznego oraz Wydziału Lotnictwa i Mechaniki Politechniki Wrocławskiej, a także pracując nad innymi konkursami architektoniczno-urbanistycznymi.